Proces produkcji tkanin tkanych

1. Przepływ procesu wsadowego odkształcania i określania rozmiaru

Proces ten jest głównie stosowany do produkcji tkanin o wysokiej wydajności, takich jak tkaniny z włókien preutlenionych, tkaniny aramidowe, tkaniny z poliamidu imidowego i inne. Produkty wytwarzane w procesie odcinkowego nawijania osnowy i klejenia są zazwyczaj produkowane w dużych ilościach, a większość struktur tkanin jest stosunkowo prosta. Niektóre proste tkaniny w paski i kratkę barwione w przędzy mogą być również wytwarzane tą metodą.

2. Przebieg procesu wypaczania sekcyjnego

Proces odcinkowego nawijania osnowy jest głównie stosowany do produkcji tkanin o wysokiej wydajności, takich jak tkaniny z włókien preutlenionych, tkaniny aramidowe, tkaniny z poliamidu imidowego, tkaniny węglowe, o zróżnicowanych wzorach i mniejszych partiach produkcyjnych.

Ze względu na różnice w surowcach i produktach, na etapie przygotowawczym do tkanin wełnianych i tkanin barwionych przędzą, w których osnowa i wątek są wykonane z przędz skręcanych, oryginalne przędze muszą zostać najpierw podwojone, skręcone, nawinięte i poddane działaniu pary w celu uzyskania skrętu, dzięki któremu przędza skręcana zamienia się w przędzę skręcaną.
W przypadku tkanin barwionych przędzą, w których osnowa i wątek są wykonane z kolorowych przędz, surowa przędza musi zostać poddana procesowi czyszczenia i barwienia.
W przypadku tkanin jedwabnych i tkanin z włókien syntetycznych, w których osnową lub wątkiem jest naturalny jedwab lub włókna syntetyczne, przędze poddaje się zazwyczaj takim procesom, jak impregnowanie, łączenie, skręcanie i skręcanie.
W przypadku przędz z włókien syntetycznych proces kalibrowania często polega najpierw na kalibrowaniu, a następnie łączeniu belek.

1. Nawijanie (zwijanie)

W zintegrowanych operacjach przędzalniczo-tkackich przędze przeznaczone do tkania są przeważnie przekazywane z działu przędzalniczego do działu tkackiego w postaci przędz szpulkowych.
Ponieważ szpulki mają małą pojemność przędzy, ich bezpośrednie używanie do osnowy wymagałoby częstej wymiany, co powodowałoby powtarzające się przestoje osnowy i zmniejszało wydajność produkcji.
Ponadto przędze szpulkowe często zawierają zanieczyszczenia i wady, które wpływają na jakość tkaniny.
Zatem proces nawijania jest niezbędny, aby przekształcić przędze szpulkowe o małej pojemności w stożki o większej pojemności i odpowiedniej gęstości, przy jednoczesnym usunięciu defektów i zanieczyszczeń.
W przypadku przędz wątkowych stosowanych w krosnach bezczółenkowych przędze muszą być nawijane w dobrze uformowane i konstrukcyjnie wytrzymałe stożki.

Wymagania dotyczące procesu nawijania obejmują:

1. Przędza powinna być nawijana w stożki o dużej pojemności i dobrze uformowane, o właściwym i równomiernym naciągu i gęstości, ułatwiającym transport i przechowywanie.
2. Należy w jak największym stopniu usunąć wady i zanieczyszczenia przędzy, nie uszkadzając przy tym jej pierwotnych właściwości fizycznych i mechanicznych.
3. Upewnij się, że połączenia przędzy spełniają normy jakościowe.

2. Deformacja

• Odkształcanie wsadowe :
  Całkowita liczba końców osnowy potrzebna do uzyskania tkaniny o pełnej szerokości jest dzielona na kilka partii i nawijana na kilka belek osnowy (każda belka zawiera mniej więcej taką samą liczbę końcówek). Belki te są następnie łączone i kalibrowane (lub przepuszczane przez wodę) na maszynie klejącej, a następnie nawijane na belki tkackie o pożądanej długości.
  Metoda ta nadaje się do dużych partii tkanin w kolorze szarym i charakteryzuje się dużą szybkością i wydajnością, chociaż wiąże się z większą ilością odpadów przędzy.
• Osnowa sekcyjna :
  Łączna liczba końcówek osnowy dla tkaniny o pełnej szerokości jest dzielona na kilka sekcji w zależności od pojemności ramy natykowej i powtarzalności wzoru kolorystycznego. Sekcje te są nawijane obok siebie na bęben osnowowy o określonej szerokości i długości, a następnie jednocześnie nawijane na wał tkacki.
  Osnowy przygotowane metodą snucia sekcyjnego zwykle nie wymagają dopasowania rozmiaru.
  Metoda ta jest korzystna przy układaniu kolorowych przędz lub osnowy o różnych właściwościach i strukturze, przy mniejszej ilości odpadów przędzy.
  Jednakże ma ona niższą wydajność produkcyjną i jest wykorzystywana głównie do produkcji małych partii i różnorodnych tkanin, takich jak przędza barwiona, wełna, jedwab i tkaniny na ręczniki.

Wymagania dotyczące procesu odkształcania:

1. Naprężenie poszczególnych włókien i całego arkusza musi być jednakowe i stałe.
2. Układ przędzy i gęstość nawijania na nawoju osnowy muszą być równomierne, a nawój powinien być dobrze wyprofilowany i okrągły.
3. Liczba końcówek, długość przędzy i kolejność ułożenia muszą ściśle odpowiadać projektowi procesu.
4. Jakość połączeń musi spełniać normy, a marnotrawstwo przędzy musi być minimalne, a wydajność wysoka.

3. Rozmiarowanie

Proces kalibrowania polega na nałożeniu kleju na przędze osnowy za pomocą maszyny kalibrującej. Kilka nawojów osnowy jest łączonych w celu uzyskania potrzebnej liczby końcówek osnowy, a następnie nawijane są na nawój tkacki.

Cele ustalania rozmiaru:

• Aby zapobiec włochatości przędzy,
• Zwiększa wytrzymałość przędzy i odporność na ścieranie,
• Zachowuje pierwotną elastyczność i wydłużenie przędzy,
• Poprawia wydajność osnowy podczas tkania.

Operacja zmiany rozmiaru:
Przędza jest przepuszczana przez specjalnie opracowany roztwór klejący poprzez zanurzenie, wyciskanie i suszenie. Część kleju pokrywa powierzchnię przędzy, tworząc mocną powłokę, która wygładza powierzchnię i zapobiega mechaceniu. Pozostała część wnika w przędzę, spajając włókna, co zwiększa ich spójność i wytrzymałość.

Wymagania dotyczące wymiarowania:

1. Materiały kalibrujące i stężenie roztworów muszą spełniać rygorystyczne normy.
2. Folia klejąca powinna być miękka, mocna, gładka i elastyczna.
3. Rozmiary muszą spełniać wymagania projektowe dotyczące szybkości podnoszenia, zawartości wilgoci i wydłużenia.

4. Wciąganie i przygotowanie wątku

Rysowanie To ostatni proces przygotowania osnowy. W oparciu o konstrukcję tkaniny, wszystkie nitki osnowy na belce tkackiej są przeciągane przez druty opadowe, nicielnice i wgłębienia trzcinowe w określonej kolejności, aby utworzyć przesmyk podczas tkania i zapewnić prawidłową strukturę tkaniny.
Dokładne narysowanie wzoru jest kluczowe dla uniknięcia błędów podczas tkania i zapewnienia prawidłowej struktury i wymiarów tkaniny.

Wiązanie (wiązanie) służy temu samemu celowi co wciąganie, ale wykorzystuje inną metodę. Wiąże nowe nitki osnowy z końcami pozostałymi na krośnie z poprzedniej osnowy, a następnie przeciąga wszystkie nowe nitki przez ruch zatrzymany, nicielnice i płochę.
Metoda ta jest szybka i wygodna, zwłaszcza w przypadku skomplikowanych i powtarzalnych typów tkanin.

Przygotowanie przędzy wątkowej obejmuje nawijanie, nawijanie pirnowe i skręcanie termiczne/wilgotne:

• Meandrowy przygotowuje przędze wątku do postaci stożków odpowiednich do krosien bezczółenkowych.
• Uzwojenie Pirna nawija przędzę na szpulki wątku, które nadają się do krosien wahadłowych.
• Ustawienie skrętu termicznego/wilgotnego koryguje skręt przędzy wątku, zapobiegając problemom takim jak kurczenie się wątku i powstawanie pętelek podczas tkania.

Po utkaniu tkaniny muszą przejść kontrolę, składanie, cerowanie i pakowanie.
W regionach o dużej wilgotności tkaniny mogą wymagać suszenia, aby zapobiec powstawaniu pleśni lub pogorszeniu się ich jakości podczas przechowywania i transportu.
Niektóre tkaniny bawełniane w kolorze szarym poddaje się również szczotkowaniu w celu usunięcia nitek i zanieczyszczeń, co poprawia ich wygląd.